انتخاب وبسرور مناسب میتواند تفاوت بین سایتی که در ۱ ثانیه لود میشود و سایتی که کاربر را فراری میدهد باشد. Apache قدیمی و قدرتمند است، اما Nginx پادشاه سرعت مدرن است. در این مقاله فنی، معماری این دو را کالبدشکافی میکنیم.
تفاوت معماری: Process vs Event
Apache از معماری Process-based استفاده میکند؛ یعنی برای هر درخواست کاربر، یک Thread یا Process جدید باز میکند. این موضوع باعث مصرف رم بالا در ترافیکهای سنگین میشود.
در مقابل، Nginx از معماری Event-driven و Asynchronous استفاده میکند. یک Worker در Nginx میتواند هزاران درخواست را همزمان مدیریت کند. این یعنی مصرف رم بسیار پایینتر و پایداری بیشتر زیر فشار DDoS.
فایلهای .htaccess
یکی از دلایل محبوبیت آپاچی، فایل .htaccess است که امکان تغییر تنظیمات در سطح پوشه را میدهد. اما جالب است بدانید Nginx عمداً این قابلیت را ندارد؛ زیرا اسکن کردن دایرکتوریها برای پیدا کردن این فایلها سرعت سرور را کاهش میدهد.
چه زمانی از کدام استفاده کنیم؟
Apache
مناسب برای هاستینگهای اشتراکی، سایتهای وردپرسی که به افزونههای وابسته به htaccess نیاز دارند و محیطهای توسعه که انعطافپذیری اولویت است.
Nginx
مناسب برای سرورهای مجازی اختصاصی (VPS)، لود بالانسینگ، سرویسدهی فایلهای استاتیک (CDN) و سایتهای پرترافیک (High Concurrency).
سناریوی ترکیبی (Reverse Proxy)
حرفهایترین روش، استفاده از Nginx به عنوان "پیشخدمت" (Reverse Proxy) در جلوی Apache است. Nginx فایلهای استاتیک (عکس، CSS) را سریع تحویل میدهد و پردازشهای سنگین PHP را به آپاچی میسپارد.